منوی اصلی
دانستنیهای علمی
از دیروز درس بگیر، در امروز زندگی کن و به فردا امیدوار باش
  • A.Arjmand جمعه 17 آذر 1396 16:46 نظرات ()
    گوگل که دست بزرگی در هوش مصنوعی دارد، در جدیدترین برنامه‌ی خود، تصمیم گرفته است تا با استفاده از تصاویر Street View و Google Maps، عکس‌های بسیار زیبایی از مناظر بسازد؛ عکس‌هایی که از نظر کیفیت، با کارهای عکاس‌های درجه یک برابری می‌کنند، ولی هیچ دخالت انسانی در تولید آن‌ها صورت نگرفته است.«هویی فنگ»، از مهندسان نرم‌افزار تیم درک ماشینی گوگل، می‌گوید که پروژه‌ی جدید آن‌ها با استفاده از یادگیری ماشینی، شبکه‌ی عصبی بزرگی را تمرین می‌دهد تا از بین هزاران عکس Street View، آن‌هایی که ظرفیت تبدیل شدن به عکس‌های منظره‌ی خیلی خوب را دارند، انتخاب کند. این هوش مصنوعی سپس کارهایی که یک عکاس حرفه‌ای انجام می‌دهد را تکرار می‌کند تا آن عکس را به یک تصویر زیبای و حرفه‌ای تبدیل کند.این تحقیقات جدید گوگل که نتایج آن در arXiv منتشر شده، مثال بسیار خوبی از چگونگی تمرین هوش مصنوعی در انجام وظایف غیر باینری است؛ یعنی وظایفی که در آن چیزی به اسم پاسخ درست یا پاسخ غلط معنا ندارد و بیشتر فردی و فاعلی است. وظایفی مثل عکاسی یا خلق تصاویر هنری.

    Related image

    می‌توان هوش مصنوعی را به صورت دستی هم تمرین داد، اما این کار بسیار زمان می‌برد، چون باید انسانی فیلترهای مختلف نور یا رنگ را به صورت دستی انتخاب کند تا نرم‌افزار چگونگی انتخاب آن‌ها را یاد بگیرد.

    فنگ و تیم او از روش دیگری برای آموزش هوش مصنوعی خود استفاده کرده‌اند. آن‌ها دو شبکه‌ی عصبی را در مقابل یکدیگر قرار داده‌اند و از نتایج به دست آمده برای بهبود سیستم نهایی استفاده کرده‌اند. به زبان دیگر، گوگل یک هوش مصنوعی داشته که ویرایشگر عکس بوده و عکس‌های حرفه‌ای را با نورها و فیلترهای مختلف، ویرایش می‌کرده. یک هوش مصنوعی دیگر، سپس عکس‌های ویرایش شده را با عکس اصلی مطابقت می‌دهد. در نهایت، نرم‌افزار خودش مشخصه‌های یک عکس خوب و یک عکس بد را برای خودش تعریف کرده.
    برای اینکه مطمئن شوند عکس‌های تولید شده، در حد و اندازه‌ی عکس‌های حرفه‌ای هستند، فنگ و تیم او یک آزمایش تورینگ (Turing) انجام داده‌اند. آن‌ها عکس‌هایی که هوش مصنوعی‌شان ساخته بود را با عکس‌هایی که انسان گرفته بود، به صورت اتفاقی در مقابل عکاسان حرفه‌ای انجام دادند و از آن‌ها خواستند که به تصاویر، نمره بدهند. از هر پنج عکسی که هوش مصنوعی آن‌ها ساخته بود، دو تصویر نمره‌هایی در حد و اندازه‌ی کار عکاس‌های حرفه‌ای گرفته بودند.
    آخرین ویرایش: شنبه 18 آذر 1396 18:55
    ارسال دیدگاه
  • A.Arjmand پنجشنبه 16 آذر 1396 15:08 نظرات ()
    زمانی که یک تومور سرطانی از بدن بیمار خارج می‌شود منطقی است که دکترها بخواهند مطمئن شوند همه بخش‌های سرطانی از بدن خارج شده یا نه. به هر حال نباید هیچ بخشی از این بافت‌ها در بدن بیمار بماند و اگر بشود در همان عمل همه بافت‌ها را خارج کرد از تکرار جراحی هم جلوگیری می‌شود. حال با تلاش محققان در دانشگاه تگزاس، این مشکل حل شده است.


    در یک گزارش چاپ شده در مجله Science Translational Medicine این نکته مطرح شده که محققان موفق شده‌اند قلمی با نام MasSpec Pen بسازند. این دستگاه کوچک قلم‌شکل در ده ثانیه مشخص می‌کند که یک بافت سرطانی است یا نه. این دستگاه امکان می‌دهد که جراحان در طول فرایند جراحی ظرف ۱۰ ثاینه و به سرعت بتوانند سرطانی بودن یا نبودن یک بافت را تشخیص دهند. این قلم از طریق قرار دادن یک قطره آب روی بافت سرطانی فعال می‌شود. با قرار دادن این قطره روی بافت مشکوک و جذب مولکول‌های بافت و سپس آنالیز آن‌ها توسط دستگاه، مشخص می‌شود که آیا بافت مشکوک سرطانی می باشد یا نه.
    در حال حاضر محققان این قلم را روی ۲۵۳ بافت انسان آزمایش کرده‌اند و این قلم نشان داده که دقتی معادل ۹۶ درصد دارد. با توجه به دقت فعلی قلم دانشمندان تمرکز خود را روی ساخت قلم‌های جدیدی گذاشته‌اند که بتواند بخش‌های کوچکتر از بافت‌ها را هم آنالیز کند.
    آخرین ویرایش: پنجشنبه 16 آذر 1396 15:12
    ارسال دیدگاه
  • A.Arjmand چهارشنبه 15 آذر 1396 14:47 نظرات ()
    محققان یک ماده انعطاف پذیر، نازک و کش‌سان ساخته‌اند که در هنگام انبساط و انقباض به تولید برق می پردازد. به همین دلیل می توان در دستگاه تنظیم ضربان قلب و حتی لباس ها از آن استفاده کرد.
    این ماده به پاس اثر پیزوالکتریک مقدور گشته است. این اثر عمدتا در ضبط صوت های آنالوگ دیده شده است که با خواندن شیار با سوزنی که بطور مکانیکی ارتعاش می کند، موسیقی را پخش می کند. با کمک اثر پیزوالکتریک، این ارتعاشات به تکانه های الکتریکی تبدیل می شوند که نتیجه آن، تولید امواج صوتی می باشد.


    تبدیل حرکت مکانیکی به انرژی الکتریکی در ماده ساخته شده توسط محققان سوئیسی مقدور است. «دورینا اوپریس» و همکارانش در امپا فقط یک ماده خارق العاده نساخته اند. آنها پای فراتر از مرز گذاشته و بینش و دانش ما را نسبت به اثر پیزوالکتریک گسترش داده اند. اوپریس و تیمش اثبات کردند که این ویژگی ها می توانند در ماده های ارتجاعی نیز وجود داشته باشند. متاسفانه، تولید این ماده جالب و جدید کار آسانی نیست.
    سیلیکون و نانوذرات قطبی باید قبل از اتصال شان در طی پروسه ای سخت شکل داده شوند. سپس، یک میدان الکتریکی قوی بر پوسته ارتجاعی و نازک اعمال می شود تا اثر پیزوالکتریک حاصل آید. این کار با قرار دادن ماده در معرض دماهای بسیار داغ و سپس سرد انجام می شود. بی تردید این ماده بسیار جالب و هیجان انگیز است. اما فارغ از تازگی اش، می تواند کاربردهای باورنکردنی بی شماری داشته باشد. به دلیل ماهیت ارگانیک، انعطاف پذیر و نازک آن، این ماده می تواند بطرز یکپارچه ای با بدن انسان کار کند.

    به همین دلیل، استفاده از آن در حسگرهای فشار، دستگاه های تنظیم ضربان قلب و سایر دستگاه های پزشکی پیشنهاد شده است. پوسته می تواند در البسه، دکمه های کنترل یا حتی مانیتورهای پوشیدنی که از حرکت فرد برق تولید می کنند، مورد استفاده قرار بگیرد. اوپریس با تاکید بر کاربردهای بالقوه این ماده، بیان کرد: «این ماده احتمالا می تواند برای کسب انرژی از بدن انسان هم استفاده گردد. می توان آن را در کنار قلب کار گذاشت تا از ضربان قلب برق تولید کرد.»
    واضح است که چنین ماده منحصربفردی می تواند روزی نجات دهنده جان انسان ها باشد. با افزایش میزان وابستگی ما به وسایل الکترونیکی و با توجه به اینکه بعضی ها می گویند ما روزی به سایبورگ تبدیل خواهیم شد، ضروری خواهد بود که ابزارهای الکترونیکی بیشتر با ما سازگار باشند. لذا ماده های ارگانیک و کش‌سانی که از تنش مکانیکی و حرکت برق تولید می کنند، می توانند انقلابی به پا کنند. در این شرایط، ویژگی های منحصربفرد اثر پیزوالکتریک با ویژگی های دستگاه های الکترونیکی پوشیدنی و راحت تلفیق می شوند. چه کسی می دانست که استرس هم می تواند فوایدی به همراه داشته باشد.
    آخرین ویرایش: چهارشنبه 15 آذر 1396 14:56
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 65 1 2 3 4 5 6 7 ...