منوی اصلی
دانستنیهای علمی
لطفا برای استفاده راحت تر، با کامپیوتر های شخصی وارد وبلاگ ما شوید و یا گوشی را افقی نگه دارید!
  • امیررضا اخروی یکشنبه 22 مرداد 1396 02:10 ق.ظ نظرات ()
     دست از هر کاری که دارید بردارید و سعی کنید خودتان را غلغلک بدهید. غیر ممکن است! درست است؟ اما گاهی اوقات با بیان اینکه غلغلک داده می‌شوید، اقدام و لمس یکی از دوستان؛ شما غلغلکتان می‌گیرد و تمام بدنتان به لرزه در می‌آید.ولی چرا نمیتوانید خودتان را با غلغلک بخندانید؟؟؟


    Related image

    بدون شک این موضوع مربوط به مخچه هر انسان می‌شود! پیش از آنکه دلیل این که چرا ما نمی‌توانیم خودمان را غلغلک بدهیم را بررسی کنیم، بگذارید اول ببینیم ماهیت غلغلک چیست؟ و چرا گاهی اوقات باعث به لرزه افتادن بدن ما می‌شود؟
    طبق نظر سارا جین بلک مور، عصب‌شناس دانشگاه لندن در بریتانیا؛ دو قسمت در مغز مسئول پردازش غلغلک هستند. اول (somatosensory cortex) می‌باشد که مسئول شناسایی لمسی است و دوم قشر قدامی (anterior cingulate cortex) که مسئول پردازش این لذت هستند. هر دوی این نواحی برای تحریک سیستم عصبی شما، زمانی که فردی یا چیزی شما را تحریک می‌کند، در هماهنگی با یکدیگر کار می‌کنند.
    در حقیقت دو نوع غلغلک وجود دارد. گارگلیسیس(Gargalesis) یک نوع شدید غلغلک است که باعث خنده و حرکات غیرقابل کنترل بدن می‌شود ولی knisems  مدل دومی است که شما را به آرامی غلغلک می‌دهد و باعث فرار از غلغلک و باعث شانه خالی نمودن از آن می‌گردد. جالب این هست که غلغلک برای اغلب ما احساس خوشایندی نیست اما ما همچنان می‌خندیم. مثل زمانی که بهترین لطیفه دنیا را شنیده باشیم. اما چرا؟ طبق بررسی‌های انجام شده در سال 2013  توسط محققین آلمانی مشخص شد که تحریک قسمتی از مغز به نام Rolandic Operculum هنگام غلغلک یا شنیدن یک موضوع خنده‌دار، باعث خندیدن و احساس لذت می‌گردد (ناحیه‌ای در مغز که مسئول واکنش‌های عاطفی و شنیداری است).
    شاید بتوان گفت که اجداد و نیاکان ما از غلغلک به عنوان ابزاری دفاعی استفاده نموده و هنگام شکست به فرد غالب نشان داده‌اند که غلغلکشان می‌آید و از کشته شدنشان جلوگیری می‌کرده‌اند.
    حال که با جنبه فیزیولوژی غلغلک آشنا شدیم، پس چرا قادر به غلغلک دادن خود نیستیم؟ دلیل موضوع این است که مخچه ما با توجه به اینکه  از موضوع خبر دارد به اصطلاح ضد حمله غلغلک را پیشتر اجرا نموده و شما با غلغلک دادن خود از موضوع رهایی پیدا می‌کنید.
    بلک مور به نشریه ساینتفیک امریکن چنین گفت: “مطالعات ما در دانشگاه لندن نشان داد که مخچه قادر است محرک غلغلک خودی را از غیرخودی تشخیص دهد. در اصل زمانی که خود را غلغلک می‌دهید؛ احساس درونی، موضوع را پیش‌بینی کرده و این پیش‌گویی در جهت خنثی نمودن غلغلک به کار می‌رود.” به عبارت دیگر، مخچه شما که به مانیتورینگ حرکات فیزیکی شما می‌پردازد، از حرکت دست شما یا (پری که برای این منظور بر می دارید) آگاه است. به همین دلیل حس موضوع از پیش خنثی می‌گردد و به عنوان عاملی تهدیدکننده به حساب نمی‌آید.
    علی رغم اینکه غلغلک یک بدشانسی به نظر می‌آید، اما چنانچه بین زمان حرکت غلغلک دهنده و احساس آن یک وقفه ایجاد کنید قادر خواهید بود بطور کلی بر موضوع فائق آیید. به منظور تکمیل موضوع، شما به یک روبات نیاز دارید که حرکت شما را به تاخیر اندازد.
    بلک مور به نشریه امریکن ساینتیس گفت: “مطالعات بیشتر در این خصوص با استفاده از روبات‌ها نشان می‌دهد که وجود یک تاخیرانداز کوچک بین حرکت دست شما و حس غلغلک شما ممکن است به شما احساس غلغلک بدهد. در واقع هر چه تاخیر بیشتر باشد، احساس غلغلک بیشتر خواهید داشت. بنابراین این امکان وجود داردکه بتوانید خودتان را غلغلک بدهید، در صورتی که از دو روبات بتوانید استفاده کنید! اینجاست که نقش فعال مخچه شما در موضوع پیش‌بینی غلغلک بسیار مبرهن می‌گردد .
    آخرین ویرایش: دوشنبه 23 مرداد 1396 09:35 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • A.Arjmand شنبه 21 مرداد 1396 06:53 ب.ظ نظرات ()
    خرس‌های آبی جانوران میکروسکوپی هستند که می‌توانند در هر شرایطی زنده بمانند. آنها می‌توانند ۳۰ سال در یک فریزر دوام بیاورند؛ در مقابل دهیدراسیون، دمای جوش و دمای زیر صفر و تشعشعات شدید مقاوم باشند؛ و بدون اینکه آسیبی ببینند در حلال‌های ارگانیک غوطه‌ور شوند یا به فضا بروند.

    Image result for Tardigrade
     
    حالا ظاهرا راز قدرت‌ بقای خارق‌العاده آنها و مقاومت‌شان در برابر تشعشعات آشکار شده است. دانشمندان توالی ژنتیکی ژنوم آنها را تعیین کرده و به اسرار آنها پی برده‌اند.

    این گونه‌ی زیستی به مرور زمان، توانایی تحمل شرایط خطرناک و آسیب‌رسان را به دست آورد. این جانوران بر اثر تکامل، از یک پروتئین محافظتی عجیب بهره‌مند شدند که از DNA آنها در مقابل اثرات مخرب امواج رادیواکتیو محافظت می‌کند. این پروتئین ظاهرا به طور فیزیکی به DNA می‌چسبد و بدون اینکه در عملکردهای عادی آن اختلال ایجاد کند، از آن محافظت می‌کند.
    «تاکه‌کازو کونیدا» از دانشگاه توکیو می‌گوید: «ما حدس می‌زنیم که این پروتئین با DNA پیوند می‌زند تا در مقابل فشارهای محیطی یک سپر ایجاد کند، به این ترتیب، عوامل آسیب‌زا نمی‌توانند به DNA دسترسی داشته باشند.»

    تاکه‌کازو و همکارانش این پروتئین را پس از تعیین توالی ژنوم یکی از مقاوم‌ترین گونه‌های خرس آبی کشف کردند. در کمال تعجب آنها، این پروتئین از سلول‌های کلیه انسان هم در مقابل آسیب ناشی از تشعشات محافظت می‌کند. محققان در آزمایشگاه سلول‌های کلیه انسان را مهندسی ژنتیک کردند تا خودشان پروتئین مورد نظر را بسازند.
    تاکه‌کازو می‌گوید انتقال ژن پروتئین محافظ به جانوران، می‌تواند مقاومت آنها را در مقابل آسیب‌های ناشی از تشعشعات افزایش دهد.
    استفاده از این تکنیک در آینده‌های دوردست، می‌تواند از سلول‌های سالم انسان در مقابل دوره‌های شیمی‌درمانی سرطان و پرتوهای کیهانی محافظت کند. تاکه‌کازو می‌گوید: «این تکنیک در آینده‌های دور می‌تواند برای پروازهای فضایی و پرتودرمانی مفید باشد.»
    تاکه‌کازو با کاوش در ژنوم خرس آبی همچنین پی برد که این جانور در مقایسه با دیگر جانوران کپی‌های بیشتری از ژن‌های محافظتی دارد. آنها ۴ کپی از ژن MRE11 را دارند که DNA را ترمیم می‌کند. در جانوران دیگر تنها یک کپی از این ژن یافت می‌شود.
    آخرین ویرایش: شنبه 21 مرداد 1396 06:57 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • امیررضا اخروی شنبه 21 مرداد 1396 10:58 ق.ظ نظرات ()
    ماده تعاریف زیادی دارد اما شایع ترین تعریف این است که ماده چیزیست که جرم دارد و فضا را اشغال می کند. همۀ اشیای فیزیکی که از ماده تشکیل شده اند شامل اتمها می شوند که به نوبه خود شامل الکترونها، پروتون ها و نوترون ها می باشد.
    این ایده که ماده از ذراتی تشکیل شده است از زمان فیلسوفانی چون دموکریتوس (۴۷۰ الی ۳۲۰ قبل از میلاد) و لئوکیپوس (۴۹۰ قبل از میلاد) شکل گرفته است.

    Image result for physics

    مثال هایی از ماده و غیر ماده

    ماده از اتمها تشکیل شده است. ساده ترین اتم ایزوتوپی از هیدروژن تشکیل شده از فقط یک پروتون است که پروتیوم نام دارد. اگرچه ذرات زیر اتمی مثل پروتون ها اغلب به عنوان شکلی از ماده عنوان نمی شوند پروتیوم را می توانید یک استثنا در نظر بگیرید. (هر چند عده ای الکترون ها و نوترون ها را نیز شکلی از ماده می دانند.) در حالت کلی هر چیزی که از اتمها تشکیل شده باشد ماده است، مانند:
    اتمها: هیدروژن، هلیوم، کالیفرنیوم، اورانیوم
    مولکول ها: آب، گاز ازن، نیتروژن، ساکاروز
    یون ها: یون سولفات و یون کلسیم
    پلیمرها و ماکرومولکول ها: سلولز، پروتئین ها، DNA، کیتین
    مخلوط ها: آب و روغن، نمک و شن، هوا
    اشکال پیچیده: میز، هواپیما، توپ
    در حالیکه پروتون ها، نوترون ها و الکترون ها اجزا سازندۀ اتمها هستند خود این ذرات در دسته ای به نام فرمیون ها طبقه بندی می شوند. کوراک ها و لپتون ها معمولا شکلی از ماده در نظر گرفته نمی شوند هر چند با تعاریف خاصی از ماده مطابقت دارند. در بیشتر موارد ساده تر است که بیان کنیم ماده از اتمها تشکیل شده است.
    پاد ماده نیز اگر چه در برخورد با ماده معمولی آن را از بین می برد اما نوعی از ماده محسوب می شود. پاد ماده به صورت طبیعی در مقادیر بسیار اندک روی زمین وجود دارد.
    و در نهایت چیزهایی هستند که جرمی ندارند یا لااقل جرم سکونشان صفر است و ماده محسوب نمی شوند همانند: نور، صدا، گرما، افکار، رویاها، احساسات,...
    فوتون ها جرم ندارند بنابراین مثالی از چیزهایی که در فیزیک ماده محسوب نمی شوند، هستند.
    حالات ماده
    ماده در حالت های مختلفی می تواند وجود داشته باشد: جامد، مایع، گاز و پلاسما. بیشتر مواد می توانند بر اساس میزان گرمائی که جذب می کنند یا از دست می دهند از حالتی به حالت دیگر تغییر کنند. حالت های دیگری از ماده نیز افزون بر ۴ حالت ذکر شده وجود دارد مانند: چگالش بوز-اینشتین، مایع های فرمیونی و پلاسمای کوارک-گلوئون.

    فرق ماده با جرم
    توجه داشته باشید در حالی که ماده جرم دارد اما این دو واژه معادل یکدیگر نیستند. ماده بقا ندارد در حالیکه جرم در سیستم های بسته بقا دارد. بر اساس تئوری نسبیت ماده در یک سیستم بسته می تواند ناپدید شود، اما جرم نه تولید و نه از بین می رود (هر چند می تواند به انرژی تبدیل شود)، به عبارت دقیق تر مجموع جرم و انرژی در یک سیستم بسته همواره ثابت است. در فیزیک یک راه تشخیص ماده از جرم این است که ماده را به عنوان ذراتی که جرم سکون دارند تعریف کنیم. اگرچه در فیزیک و شیمی ماده از خود دوگانگی موجی-ذره ای از خود بروز می دهد و بنابراین هم خصوصیات امواج و هم خصوصیات ذرات را دارد.
    آخرین ویرایش: شنبه 21 مرداد 1396 06:47 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • A.Arjmand جمعه 20 مرداد 1396 06:15 ب.ظ نظرات ()
    سوالی که دریکی از دبیرستان‌های استرالیا در امتحان ریاضی طرح شد، دنیای اینترنت را هم وارد چالش تازه‌ای کرده است.
    بعد از شکایت دانش آموزان مبنی بر سخت بودن یکی از سوال‌های ریاضی، برای به دست آوردن جواب، این مسئله در دنیای اینترنت مطرح شد و در پی این چالش، میلیون‌ها کاربر در سراسر دنیا به دنبال پیدا کردن جواب این سوال ریاضی هستند.

    Image result for math logo wallpaper

    و اما سوال: یک سکه ۵۰ سنتی از دوازده ضلع تشکیل شده است، اگر دو عدد سکه را طوری روی میز به‌طور عمود قرار دهیم که فقط از یک ضلع باهم در ارتباط باشند، زاویه تشکیل‌شده در فضای ایجاد شده مابین این دو سکه چقدر است؟ در میان گزینه‌ها ۱۲، ۳۰، ۳۶، ۶۰ و ۷۲ به چشم می‌خورد.
    دانش آموزان به سخت بودن سوال اذعان کرده و به دلیل اینکه هیچ شباهتی به مسئله‌های موجود در کتاب‌هایشان ندارد، برای به دست آوردن جواب به فکر طرح کردن در اینترنت افتاده‌اند.
    اما در این میان بعضی از دانش آموزان سوال را بسیار ساده عنوان کرده و در جواب به دوستان خود با کنایه، مدت‌زمان به دست آوردن جواب را تنها ۱۰ ثانیه اعلام کرده‌اند.
    در جوابی که بیشتر کاربران به آن رسیده‌اند گزینه ۶۰ درجه دیده می شود. همچنین اگرشما هم در حل مسئله و ریاضی تبحر دارید می‌توانید آخر هفته خود را  برای به دست آوردن با یک سوال سخت سپری کنید.
    آخرین ویرایش: جمعه 20 مرداد 1396 06:21 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • A.Arjmand جمعه 20 مرداد 1396 06:10 ب.ظ نظرات ()
    این جانور که تصور می‌شود از دو عصر یخ‌بندان جان سالم به در برده و قدمتی به دوره‌ی قبل از دایناسورها داشته باشد، تا به امروز تنها توسط دو نفر مشاهده شده بود.
    «پیتر وارد» متخصص زیست‌شناسی دانشگاه واشنگتن برای اولین بار این موجود را که Allonautilus scrobiculatus نام دارد در سال ۱۹۸۴ دیده بود.



    این جانور که در خانواده‌ی ناتیلوس‌های (Nautilus) جای می‌گیرد، «فسیل زنده» نام گرفته است. آن‌ها شباهت زیادی به فسیل‌هایی دارند که از ۵۰۰ میلیون سال قبل در اعماق اقیانوس‌ها به جای مانده‌اند.
    «وارد» در خرداد امسال به گینه‌ی نو رفت تا به همراه تیم‌اش بتواند این ناتیلوس را دوباره مشاهده کند. ناتیلوس‌ها در عمق خاصی از آب توانایی زندگی دارند. آن‌ها در فواصل ۵۰۰ تا ۱۳۰۰ متری زیر سطح آب پیدا می‌شوند و اگر به عمق‌هایی بیشتر از ۲۵۰۰ متر شنا کنند، کشته می‌شوند.

    Allonautilus1

    پروفسور دانشگاه واشنگتن می‌گوید که شکار ناتیلوس‌ها آن‌ها را به سمت انقراض کشانده است. «وارد» امیدوار است تا بتواند Allonautilus scrobiculatus را در دیگر نواحی دنیا هم پیدا کند: “این موجود می‌تواند کمیاب‌ترین حیوان دنیا باشد. باید مناطق دیگری که Allonautilus در آن زندگی می‌کند را پیدا کنیم.”
    آخرین ویرایش: جمعه 20 مرداد 1396 06:13 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 31 1 2 3 4 5 6 7 ...