منوی اصلی
دانستنیهای علمی
لطفا برای استفاده راحت تر، با کامپیوتر های شخصی وارد وبلاگ ما شوید و یا گوشی را افقی نگه دارید!
  • A.Arjmand سه شنبه 27 تیر 1396 07:24 ب.ظ نظرات ()
    IBM
    آخرین ویرایش: سه شنبه 27 تیر 1396 07:58 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • A.Arjmand یکشنبه 25 تیر 1396 04:01 ب.ظ نظرات ()

    در جهان ما حیوانات خارق‌العاده و زیبایی زیست می‌کنند که هر کدام به نوعی نشاندهنده معجزه خلقت هستند. در این نوشتار شما را با ۵ حیوان زیباروی کره زمین آشنا خواهیم کرد، حیواناتی که بدون‌تردید چشم شما را خیره می‌کنند. انتظار نداشته باشید که همه حیوانات این لیست را بشناسید، درست است که برخی از آن‌ها آشنا هستند اما این را هم به خاطر داشته باشید که در روی کره زمین نزدیک به ۹ میلیون گونه متفاوت شناخته شده است.

    از طرف دیگر زیبایی تنها منحصر به حیواناتی که ما می‌شناسیم، نیست. ۵ حیوانی که قصد داریم شما را با آن‌ها آشنا کنیم، هر کدام ویژگی‌های زیستی منحصربفردی دارند که باعث شده تا بقا، جفت‌گیری، انتخاب طبیعی، سازگاری‌های آناتومیکی و رنگ‌بندی آن‌ها به نوعی متمایز از سایرین باشد.

    ۱.کاراکال (The caracal (Felis caracal

    نام کاراکال برگرفته از لغت ترکی موسوم به کارا کولاک (Kara Kulak) است که در اصل به معنی گوش سیاه است اما نباید آن‌ها را با سیاه‌گوش که یک گربه‌سان دیگر است، اشتباه گرفت. کاراکال و سیاه‌گوش دو گونه‌ای هستند که در کشور ما نیز وجود دارند. کاراکال را در نواحی اطراف یزد با نام یوزو می‌شناسند. جثه آن‌ها بزرگ‌تر از گربه اهلی است و دست و پایی بلند دارند که البته پاها از دست‌ها بلندتر است. کاراکال گوش‌های بزرگ و مثلثی شکلی دارد و دسته‌ای از موهای سیاه به طول تقریبی ۶ سانتی‌متر هم در انتهای آن دیده می‌شود. دم کاراکال کوتاه است اما از دم سیاه‌گوش قدری بلندتر است و انتهای آن هم سیاه نیست. در مجموع ویژگی شاخص این حیوان موهای پشت کوتاه و به رنگ زرد شنی متمایل به قرمز تا دارچینی متمایل به قهوه‌ای با هاله‌ای سیاه‌رنگ و زیر بدن سفید است.

    این حیوان مجموعه‌ای از سازگاری‌هاست که باعث شده بتواند در زیستگاه‌های مختلف زندگی کند. این سازگاری‌ها عبارتند از داشتن گوش‌های بلند و به شدت انعطاف‌پذیر که کمک می‌کند تا آن‌ها کوچک‌ترین صداها را هم بشنوند، پاهای این حیوان بشدت ورزیده است به طوری که اجازه چندین متر پرش را می‌دهد و در اصل کاراکال به شکار پرنده بسیار مشهور است. آن‌ها از پستانداران کوچک، پرندگان و حتی خزندگان تغذیه می‌کنند. کاراکال‌ها در آفریقا و آسیای میانه یافت می‌شوند و طول بدن آن‌ها بدون احتساب دم حدوداً ۳۰ سانتی‌متری به یک متر هم می‌رسد.

    در تصویر ذیل هر دو این گونه‌ها را مشاهده می‌کنید: تصویر اول متعلق به میکائیل، کاراکال نر باغ‌وحش تهران است. این حیوان زیبا حدود ۷ سال پیش در حالی که ۳ سال بیش‌تر نداشت، بصورت غیرقانونی در روستایی کوچک در نزدیک شیراز شکار شد. پس از طی مراحل درمان در منطقه حفاظت‌شده بهرام‌گور با یک گردنبند رادیویی رهاسازی شد. اما متاسفانه دوماه بعد در حالی پیدا شد که افراد سودجو بشدت وی را مورد آزار و اذیت قرار داده بودند. تصویر کنار این حیوان متعلق به مخمل، سیاه‌گوش باغ‌وحش تهران است.

    سمت راست تصویر مخمل سیاه‌گوش باغ‌وحش تهران را نشان می‌دهد و سمت چپ میکاییل کاراکالی که هفت سال پیش مجروح شده بود.سمت راست تصویر مخمل سیاه‌گوش باغ‌وحش تهران را نشان می‌دهد و سمت چپ میکاییل کاراکالی که مجروح شده بود.

    ۲. روباه فنک (The fennec fox (Vulpes zerda  

    روباه فنک در آفریقای شمالی و ساهارا (Sahara) زیست می‌کند. گوش‌های بزرگ این روباه به ۱۵ سانت طول هم می‌رسد. نقش گوش‌ها این است که حرارت را مانند رادیاتور از خودشان متصاعد می‌کنند و از طرف دیگر به اندازه‌ای حساس هستند که این حیوان از طریق آن‌ها می‌تواند شکارش را حتی در زیرزمین هم پیدا کند. روباه فنک در شب ‌فعال است و از پستانداران کوچک، پرندگان و حشرات تغذیه می‌کند.

    طول عمر این حیوان حدود ۱۴ سال است و اندازه طول بدنش بدون احتساب دم به ۴۰ سانت می‌رسد. دم نیز به طور متوسط حدود ۳۰ سانتی‌متر است. صدای شبیه به گریه آنی این حیوان یا صدای خرناس مانند برخواسته از حس امنیت و آسایش یا حالت غرغرهای خشمگین با دندان‌های آشکار را می‌توان از جمله ویژگی‌های منحصربفرد در این گونه قلمداد کرد. دشمن طبیعی این حیوان، شاه‌بوف است. فنک یک لغت عربی است و در اصل به معنای روباه می‌باشد. روباه فنک در کشور الجزیره نماد ملی است.

    روباه فنک

    ۳. ماهی‌خورک پشت‌سیاه  (Black backed kingfisher (Ceyx erithaca

    ماهی‌خورک پشت سیاه تقریباً ۱۳ سانتی‌متر طول دارد. در ایران سه گونه ماهی‌خورک یافت می‌شود: ماهیخورک معمولی، ماهی‌خورک سینه سفید یا گلوسفید و ماهی‌خورک ابلق که هر سه گونه در ایران بومی و فراوان هستند. ماهی‌خورک‌ها پرندگانی با پر و بال رنگین، منقار نسبتاً بزرگ و سخت هستند و اغلب هم همانطور که از نام آن‌ها برمی‌آید، از ماهی و حشرات تغذیه می‌کنند. ماهی‌خورک پشت‌سیاه در نزدیکی رودخانه‌ها و نهرهای سایه‌گیر و در نواحی آسیای جنوب‌شرقی و هندوستان زیست و از حشرات، حلزون‌ها، مارمولک‌های کوچک، قورباغه‌ها و خرچنگ‌های کنار رودخانه تغذیه می‌کند. ماهی‌خورک‌های پشت سیاه در حاشیه رودخانه‌ها لانه‌هایی شبیه به تونل می‌سازند که طول آن‌ها می‌تواند به یک متر هم برسد. حفر این لانه‌ها برای ماهی‌خورک‌های پشت سیاه گاهی یک هفته زمان می‌برد.

    Mahikhorak

    ۴. میمون سرخ زنگبار (The Zanzibar red colobus (Procolobus kirkii)

    این میمون تنها در کشور زنگبار یافت می‌شود آن هم در جزیره‌ای که اندکی دورتر از سواحل کشور تانزانیاست. میمون سرخ زنگبار گونه‌ای در معرض خطر است که تنها ۳ هزار فرد از آن در طبیعت وحشی باقی مانده است. متاسفانه مردم این کشور نسبت به این حیوان بدبین هستند و آن‌ها را میمون‌های سمی خطاب می‌کنند آن هم فقط به دلیل بوی غیرمتعارفی که از این میمون‌ها استشمام می‌شود.

    میمون‌های سرخ زنگبار خیلی اجتماعی هستند و در دسته‌های بالغ بر ۵۰‌تایی با یکدیگر زندگی می‌کنند. نسبت جنس مذکر به مونث در این میمون‌ها ۱ به ۲ است. میمون‌های سرخ از برگ درختان، دانه‌ها و گل‌هایی که در جنگل، نواحی ساحلی و باتلاق‌ها پیدا می‌شود؛ تغذیه می‌کنند. یک عادت میمون‌های سرخ زنگبار تغذیه از میوه‌های کال است چرا که معده آن‌ها توانایی استفاده از قند میوه‌های رسیده را ندارد. یک عادت دیگرشان هم خوردن ذغال چوب است که به گوارش‌شان کمک می‌کند.

    Monkey

    ۵. ماهی ماندارین (The Mandarin fish (Synchiropus splendidus

    ماهی ماندارین در نواحی جنوب‌غربی اقیانوس آرام یعنی در مجاورت استرالیا، تایوان و فیلیپین زیست می‌کند. رنگ‌بندی این ماهی شبیه رداهای ارزشمندی است که زمانی امپراطوران و بوروکرات‌های چینی ماندارین بر تن می‌کردند.


    ماندارین‌ها یا بوروکرات‌های چینی قریب ۱۳۰۰ سال (از ۶۰۵ میلادی تا ۱۹۰۵ میلادی) در این کشور بر مسند قدرت تکیه زده بودند.

    رنگ آبی ماهی ماندارین ناشی از رنگدانه‌های سلولی است که منحصر به این گونه خاص می‌باشد. ماهی ماندارین تنها ۶ سانتی‌متر طول دارد. این ماهی در دریاچه‌های بکر و صخره‌های مرجانی که از تخریب‌های انسانی آسیب زیادی ندیده باشند، زیست کرده و از سخت‌پوستان تغذیه می‌کند.

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 19 مرداد 1396 04:43 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • A.Arjmand یکشنبه 25 تیر 1396 03:57 ب.ظ نظرات ()
    فیل‌ها در میان تمام پستانداران طولانی‌ترین دوره باروری را دارند. متوسط دوران بارداری در فیل‌ها حدود ۶۶۰ روز تخمین زده شده است. واژه انگلیسی فیل (Elephant) از یک لغت یونانی به نام (elephas) که به معنی عاج است، گرفته شده. تجارت عاج فیل در دنیا وحشتناک است و یکی از مهم‌ترین دلایل انقراض آن‌ها به حساب می‌آید.

    Image result for elephant

    کهنسال‌ترین فیل دنیا ۸۶ سال عمر کرد اما طول عمر طبیعی فیل‌ها بین ۵۰ تا ۷۰ سال است. بزرگ‌ترین فیل‌ دنیا در کشور آنگولا شکار شد، ارتفاع شانه‌های این فیل از زمین ۳ متر و ۹۶ سانتی‌متر بود. فیل‌ها از آن‌ها برای کندن زمین و به دست آوردن نمک، آب و ریشه گیاهان و گاهی هم برای حمله استفاده می‌کنند. خرطوم فیل در اصل حاصل پیوند بینی و لب بالایی است و به نوعی مهم‌ترین عضو بدن آن‌ها محسوب می‌شود. خرطوم به اندازه‌ای قدرتمند و حساس است که می‌تواند حتی یک دانه برنج را به تنهایی بلند کند یا یک تنه درخت را به آسانی از ریشه دربیاورد. دندان‌های دراز فیل‌ها در اصل جزو دندان‌های پیشین آن‌هاست که در تمام طول مدت عمر فیل‌ها رشد می‌کند. برخی منابع میزان رشد دندان‌های پیشین را در حدود ۱۷ سانتی‌متر بیان کرده‌اند. اما آیا فیل‌ها فقط همین دو دندان را دارند؟ پاسخ این سوال و نکات ابتدایی دیگر در مورد فیل‌ها را در تابلوی اینفوگرافیک ما ببینید.

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 19 مرداد 1396 10:40 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • A.Arjmand جمعه 23 تیر 1396 03:06 ب.ظ نظرات ()
    آبی که می‌نوشیم و مصرف می‌کنیم، مراحل مختلفی را پشت سر گذاشته تا تصفیه شود. برای تصفیه کردن آن، روشی قدیمی و متداولی مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ بدین شکل که آب را می‌جوشانند که تبدیل به بخار شود و پس از میعان در لوله‌ها، آب سالم و تصفیه شده به دستمان می‌رسد. برای تصفیه آب به این روش، انرژی زیادی مصرف می‌شود.

    Related image

    پژوهشگران دانشگاه Rice به تازگی توانسته‌اند روش کم‌درسر و بهینه‌ای را اجرا کنند. در این روش که فناوری NESMD نام دارد، جریان آب گرم و سرد با غشا نازک از هم جدا می‌شوند. فناوری NESMD با روش تقطیر متداول فرق دارد. این روش، بخار آب از سمت آب گرم به آب سرد گذر می‌کند و در نتیجه آن، نمک‌زدایی صورت می‌گیرد. از آن‌جایی که در این روش نیازی نیست که آب برای تقطیر بجوشد، به انرژی بسیار کمی نیاز است.
    پژوهشگران توانسته‌اند با تهیه غشا تجاری در بازار که نانوذره دارند که می‌توان نور را به گرما تبدیل کرد، روش NESMD را بسیار کارآمد و بهینه کنند. بنابراین دیگر نیازی به برق و آب جوش نیست. تنها چیزی که در این روش احتیاج داریم، چند صفحه خورشیدی با آ گرم است تا آب شور را نمک‌زدایی و شیرین کرد. به دنبال این دستاورد هیجان‌انگیز، زندگی حدود ۱ میلیارد انسان که به آب شیرین دسترسی ندارند، متحول شود.
    آخرین ویرایش: پنجشنبه 19 مرداد 1396 10:40 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • A.Arjmand چهارشنبه 21 تیر 1396 09:04 ب.ظ نظرات ()
    باستان‌شناسان توانسته‌اند فسیل‌هایی از اولین انسان‌ها کشف کنند که به ۳۰۰ هزار سال پیش باز می‌گردند؛ طوری که این فسیل‌ها، قدیمی‌ترین چیزی هستند که تا به حال از گونه‌ی هوموسیپین‌ها کشف شده‌اند. استخوان‌های باستانی کشف شده، مشخصه‌هایی هم از انسان‌های مدرن و هم از انسان‌های اولیه را در خودشان جای داده‌اند و دوره‌ای از تکامل انسان را نشان می‌دهند که تا به امروز، از وجود آن خبر نداشته‌ایم.



    با نگاهی به درخت تکامل انسان، که مجموعا به گونه‌های مختلف آن «هومینین» می‌گوییم، می‌توانیم ببینیم که اجداد ما در ۵۰۰ هزار سال پیش از نئاندرتال‌ها جدا می‌شوند و شاخه‌ای جدید را می‌سازند. فسیل‌هایی که شبیه به گونه‌های امروزی انسان بودند در شرق افریقا پیدا شده و به ۲۰۰ هزار سال پیش بازمی‌گشتند. با این حال، هنوز این را نمی‌دانیم که دقیقا در چه زمانی انسان امروزی خودش را از نزدیک‌ترین جدش، یعنی احتمالا هومو هایدلبرگ جدا می‌کند و گونه‌ی ما شکل می‌گیرد.
    تحقیقات جدید پژوهشگران که در نشریه‌ی Nature چاپ شده است، سعی دارد تا بخشی از این تاریخ ناشناخته را پر کند. بر اساس این مطالعات، هومینین‌ها از ۳۰۰ هزار سال پیش روند تغییرات خود به سمت انسان امروزی را شروع کرده‌اند.


    استخوان فک پایین کاملا سالم مانده و مشخصه‌هایی هم از انسان امروزی و هم از انسان اولیه دارد.

    کشف فسیل‌هایی که دانشمندان روی آن‌ها تحقیقات کرده‌اند، به دهه‌ی ۶۰ میلادی بازمی‌گردد. این فسیل‌ها در سایت باستان شناسی جبل ایغود در مراکش کشف شده بودند و در زمان کشف‌شان، باستان‌شناسان قدمت آن‌ها را ۴۰ هزار سال تخمین زده بودند. با این حال، گروهی از پژوهشگران که تصور می‌کردند که این زمان تخمین زده شده، بسیار اشتباه است، تحقیقات تازه‌ای را روی این فسیل‌ها شروع کردند.
    در سال ۲۰۰۴ سایت باستان‌شناسی مراکش دوباره باز شد و تحقیقات در این مکان، به مدت هفت سال دیگر هم ادامه پیدا کرد. باستان‌شناسان توانستند بقایای بیشتری از هومینین‌ها کشف کنند؛ بقایایی که حتی جمجمه‌ها و استخوان‌های فک هم شامل آن‌ها می‌شدند. در میان استخوان‌های کشف شده، حتی بقایایی از حیوانات هم پیدا شدند که ظاهرا توسط انسان‌ها کشته و پخته شده بودند. تمام این کشف‌ها مربوط به یک لایه‌ی یکسان بوده؛ یعنی همه‌ی آن‌ها به زمانی حدودا یکسان باز می‌گردند.


    این ابزارهای سنگی به باستان‌شناسان کمک کردند تا قدمت استخوان‌های پیدا شده را حساب کنند.

    کشف ابزارهایی سنگی، به محققان این اجازه را داد که تاریخ دقیق لایه‌ای که روی آن تحقیق می‌کردند را دقیق تخمین بزنند. با محاسبه‌ی تعداد الکترون‌هایی که در ابزارها جمع شده بود، محققان قدمت لایه‌ی کشف شده و استخوان‌های هومینین را ۳۱۵ هزار سال اعلام کرده‌اند.

    با استفاده از استخوان‌های جمجمه‌ی کشف شده، محققان مدلی سه‌بعدی از چهره‌ی انسان‌های ۳۰۰ هزار سال پیش را بازسازی کرده و به این نتیجه رسیده‌اند که چهره‌ی آن‌ها، بسیار شبیه به انسان امروزی است.
    آخرین ویرایش: پنجشنبه 19 مرداد 1396 04:44 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 30 ... 4 5 6 7 8 9 10 ...