منوی اصلی
دانستنیهای علمی
از دیروز درس بگیر، در امروز زندگی کن و به فردا امیدوار باش
  • A.Arjmand یکشنبه 5 آذر 1396 19:36 نظرات ()
    دانشمندان برای اینکه بهتر بفهمند مغز ما چگونه کار می‌کند و چگونه بیماری‌های مغزی را درمان کنند، به ذخیره‌ای از ماده خاکستری احتیاج دارند. به همین دلیل، بزرگ‌ترین بانک مغز جهان می‌تواند در این زمینه برای دانشمندان مفید باشد. این بانک «مرکز منابع بافت مغز هاروارد» (HBTRC) نام دارد. بیش از ۲۰۰۰ نمونه مغز در قفسه‌هایی در این مرکز نگه‌داری می‌شوند. هر مغز در ظرف پلاستیکی مخصوص به خودش قرار دارد و یا یخ زده یا در مایع فرمالین شناور است.

    Related image

    این مغزها می‌توانند در هر زمینه تحقیقاتی که فکرش را بکنید کاربرد داشته باشند، از جمله مطالعه بیماری آلزایمر، اسکیزوفرنی و اختلال استرس پس از سانحه. دانشمندان مرکز نگه‌داری مغز هاروارد برای بررسی علل ریشه‌ای این بیماری هم به مغزهای سالم و هم به مغزهای آسیب‌دیده نیاز دارد تا بتوانند تفاوت‌های آنها را با هم مقایسه کنند. این مرکز برای فعالیت به عضوهای اهدا شده احتیاج دارد.  وقتی که یک اهداکننده می‌میرد، تلاش می‌کنند تا مغزش را به بهترین شکل ممکن حفظ کنند.

    Related image

    مغزها پس از مرگ بدن بلافاصله می‌توانند تحلیل بروند، بنابراین کارکنان این مرکز تنها ۲۴ ساعت وقت دارنن تا تمام اقدامات لازم برای حفظ مغز را انجام دهند: از نزدیک‌ترین خویشاوندش اجازه بگیرند، یک آسیب‌شناس پیدا کنند که بتواند مغز را خارج کند و آن را روی یخ بگذارد. علیرغم اورژانسی بودن و سرعت انجام این کار، این عملیات به خاطر نرمی بافت مغز ظرافت و حساسیت زیادی دارد.

    Related image

    وقتی یک مغز جدید وارد مرکز می‌شود، آن را وزن کرده و به دو قسم می‌کنند. یک نیمه با دست بریده و فریز می‌شود. این نیمه برای تحلیل DNA مناسب‌تر است. نیمه دیگر در فرمالین گذاشته می‌شود، این نیمه برای مطالعه شکل بافت و پروتئین‌های مغز بهتر است.
    علاوه بر این، تیم HBTRC یک آنالیز دقیق روی مغز انجام می‌دهد تا آن را برای علت مرگ آزمایش کند و به دنبال هر گونه ویروسی مثل ایدز یا هپاتیت بگردد. این نمونه‌های مغز در صورت لزوم از آنجا به محققان سراسر جهان فرستاده می‌شوند. از زمان افتتاح این بانک در سال ۱۹۷۸، بیش از ۹۰۰۰ مغز از مرکز به نقاط دیگر ارسال شده‌اند. در حال حاضر، قسمت اسبک مغز که حافظه و جهت‌یابی فضایی را کنترل می‌کند، بیشترین تقاضا را دارد.
    آخرین ویرایش: یکشنبه 5 آذر 1396 19:46
    ارسال دیدگاه
  • A.Arjmand شنبه 4 آذر 1396 20:02 نظرات ()
     موسسه ملی علوم مواد ژاپن، صفحه نمایشی با مواد انعطاف‌پذیر پلیمری ساخته که می‌توانید بدون صدمه زدن و از بین بردن آن ببریدش. فقط چندثانیه کافی است تا نمایشگر به شکل جدیدش عادت کند؛ وقتی آن را خاموش می‌کنید هم آخرین اطلاعاتی که نمایش می‌داده را حفظ می‌کند.البته هر تکنولوژی جدیدی برخی محدودیت‌ها را هم به همراه دارد. این نمایشگر هم در حال حاضر فقط یک رنگ را نمایش می‌دهد و محدوده نمایشی کوچکی دارد.


    نمایشگرهایی که امروزه از آن‌ها استفاده می‌کنیم قابل بریده و تکه تکه شدن نیستند چون مواد درون آنها باید در کنار هم و به‌هم متصل باشند تا نمایشگر بتواند کار کند. البته همانطور که احتمالا حدس می‌زنید تا رسیدن این تکنولوژی به مرحله‌ای که بتوانیم از آن به شکل روزمره مثلا در گوشی‌های هوشمند استفاده کنیم هنوز فاصله داریم. اما پتانسیلی که درون چنین تکنولوژی‌ای وجود دارد بسیار قابل توجه و هیجان انگیز است. می‌توانید ساعت هوشمندی بسازید که صفحه نمایش‌اش به شکل ویژه فقط برای مچ دست شما برش خورده یا از سایر گجت‌های پوشیدنی استفاده کنید که به شکل ویژه‌ای بریده شده‌اند.
    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • A.Arjmand جمعه 3 آذر 1396 17:08 نظرات ()
    آمِدِئو آووگادرو (به ایتالیایی: Amedeo Avogadro) با نام کامل لورنزو رومانو کارلو آمِدِئو آووگادرو دی کوارِنیا اِ دی چِرِتو کنت کوارنیا و چرتو دانشمند ایتالیایی بود؛ که در ۹ اوت سال ۱۷۷۵ (میلادی) در شهر تورین در کشور ایتالیا چشم به جهان گشود.
    او در گسترش نظریه ملکولی سهم مهمی داشت و قانون آووگادرو را کشف کرد. به افتخار او شمار ملکول‌های یک مول از هر ماده را عدد آووگادرو می‌نامند که برابر است با ۲۳^۱۰ × 6.0221415 {\displaystyle 6.0221415} {\displaystyle 6.0221415}
    وی در خانواده‌ای اشرافی به دنیا آمد. تورین در آن دوران بخشی از پادشاهی ساردینیا بود. وی در ۹ ژوئیهٔ ۱۸۵۶ در شهر تورین چشم از جهان فروبست.
    https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/3d/Avogadro_Amedeo.jpg
    آخرین ویرایش: جمعه 3 آذر 1396 17:14
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 67 ... 4 5 6 7 8 9 10 ...