منوی اصلی
دانستنیهای علمی
از دیروز درس بگیر، در امروز زندگی کن و به فردا امیدوار باش
  • A.Arjmand یکشنبه 29 مرداد 1396 14:36 نظرات ()
    تحقیقات جدید نشان داده‌اند که عملکرد تحصیلی، توانایی خواندن و IQ پایه و اساس ژنتیکی دارند. این تحقیقات به باور عامه حاکی از این که هوش و دیگر ظرفیت‌‌های شناختی مرتبط توسط ژن ما تعیین می‌شود، قوت می‌دهد.
    این باعث شده که عده‌ای از افراد اهمیت تحصیل را رد کنند چرا که معتقدند صرف هزینه برای تحصیل و آموزش تاثیری زیادی روی توانایی‌های طبیعی ما ندارد. اما ژن سرنوشت ما را تعیین نمی‌کند. شواهد خوبی وجود دارد که نشان می‌دهد عوامل محیطی می‌توانند روی تحصیلات ما تاثیر بگذارند.


    Image result for crazy student

    اغلب اوقات نحوه تاثیر ژن روی هوش نادیده گرفته می‌شود. ژن‌ها می‌توانند به شکل‌های متنوعی عمل کنند تا تاثیرات‌شان را ایجاد کنند. بعضی از ژن‌ها شاید ترکیبات شیمیایی مغز را تغییر دهند تا یک فرد بهتر بتواند یاد بگیرد. دیگر ژن‌ها می‌توانند تفاوت‌های رفتاری ایجاد کنند که در نتیجه آن افراد محیط‌های انگیزه‌دهنده‌تری را برای خودشان انتخاب می‌کنند.
    این احتمال هم وجود دارد که ژنتیک هوش در کنار ژنتیک تاثیرات محیط کار می‌کند. یعنی در ژنتیک هوش ما، تربیت و پرورش هم به همان اندازه توانایی‌های مادرزادی‌مان اهمیت دارد.

    در زمینه ژنتیک رفتاری، هوش بیشتر از  هر موضوع دیگری مطالعه می‌شود. این فاکتور با مشخصه‌های دیگری از درآمد گرفته تا طول عمر و احساس خوشبختی ارتباط مستقیم دارد.
    ژن‌ها می‌توانند تغییراتی در رشد مغز ایجاد کنند. اما آنها همچنین می‌توانند افراد را مستعد این سازند که انواع مختلفی از محیط را تجربه کنند. انسان‌ها به شکل‌های متفاوتی رفتار می‌کنند که می‌تواند بر محیط‌شان تاثیر بگذارد. تفاوت‌های شخصیتی تعیین می‌کند که آیا یک بچه اعتماد به نفس دارد که در یک کلاس فوق برنامه شرکت کند یا خیر. به عبارت دیگر، تفاوت در خلق و خوی کودکان بر منابع کمکی که آنها برای خودشان برمی‌گزینند تاثیر می‌گذارد.

    افرادی که اجتماعی هستند در مقایسه با کسانی که دوست دارند تنها باشند، وقت کمتری را برای فراهم کردن یک محیط دانشگاهی برای خودشان صرف می‌کنند. اگر تفاوت‌های شخصیتی به این شکل با عملکرد تحصیلی ارتباط داشته باشند، بنابراین تاثیرات ژنتیکی مربوطه هم به عنوان ژن‌های هوش تلقی می‌شوند.
    هنوز باید تحقیقات بیشتری انجام شود تا عوامل محیطی تاثیرگذار و مرتبط با ژن کشف شوند. اما در اینکه محیط زندگی می‌تواند بر هوش ما تاثیر داشته باشد، شکی نیست.
    آخرین ویرایش: جمعه 12 آبان 1396 13:33
    ارسال دیدگاه
  • نتایج مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد دست‌کم سه چهارم از ژنوم انسان از DNA غیرکاربردی و بی‌مصرف تشکیل شده‌است که دانشمندان آن را DNA زباله نامیده‌اند.



     از زمانی که واتسون و کرک سازه مارپیچی DNA را در دهه ۱۹۵۰ کشف کردند،‌ دانشمندان در تلاش بوده‌اند تا دریابند چه بخشی از ژنوم،‌انسان را به انسان تبدیل می‌کند و اکنون یک زیست‌شناس بیولوژیکی می‌گوید پاسخ این پرسش در چند محاسبه ساده ریاضی نهفته‌ است. محاسبات دن گراور در دانشگاه هیوستون تگزاس نشان می‌دهد بخش کاربردی ژنوم انسان احتمالا از ۱۰ تا ۱۵ درصد از کل DNA تشکیل شده‌است و این مقدار در بهترین حالت ۲۵ درصد خواهد بود.
    مابقی ژنوم،‌ یعنی بخشی بین ۷۵ تا ۹۰ درصد از DNA انسان، DNA زباله است: بخشی از DNA که نه مخرب و مسموم است و نه کارایی دارد از این رو زباله محسوب می‌شود،‌ توده‌ای از توالی نوکلئوتیدی درهم و آشفته که در زمینه رمزگشایی از پروتئین‌ها فعالیتی ندارند، فرایندی که اساس همه واکنش‌های شیمیایی است که درون بدن انسان رخ می‌دهد.
    منطق مدل گراور براساس شیوه ورود جهش‌های ژنتیکی به درون DNA و چگونگی بهره‌برداری بدن انسان از این جهش‌ها به نفع خویش است. این جهش‌ها که به جهش‌های زیانبار شهرت دارند،‌ در گذر زمان در ژنوم انسان بروز می‌کنند و به آرامی چهار پایه شیمیایی که DNA را می‌سازند را دچار تحول می‌کنند: دنین، سیتوزین، گوانین و تیمین. زمانی که DNA زباله دچار جهش می‌شود،‌ خنثی درنظر گرفته می‌شوند، زیرا کد ژنتیکی آنها غیرفعال است اما زمانی که جهش‌ها در بخش فعال ژنوم رخ می‌دهند معمولا مضر و حتی مرگبار می‌شوند. از این رو از دیدگاه تکاملی برای انسان غیرفعال بودن بخش بیشتر ژنوم سودمند‌تر خواهد بود زیرا بخش کوچکتری از آن در معرض جهش‌های مرگبار قرار خواهد گرفت.
    آخرین ویرایش: جمعه 12 آبان 1396 13:20
    ارسال دیدگاه